« لغات مظلوم ترکی در فارسی و محققان بی‌صلاحیت / سید حیدر بیات | آنا یارپاق | ساوالي عاشيق نادر رنجبر / اسدالله امیری »

علامه دهخدا و اثر بایکوت شده فردوسی / سید حیدر بیات

۵ گؤروش یازی: “علامه دهخدا و اثر بایکوت شده فردوسی / سید حیدر بیات”

1. شریف دئییر:
   چيلله ۳-ي, ۱۳۸۶ چاغ ۴:۴۸ گ.ؤ

   تاریخ خود معلوم خواهد کرد که جمهوری ما اسلامی بود یا نه

2. تورک دونیاسی دئییر:
   چيلله ۳-ي, ۱۳۸۶ چاغ ۱:۱۸ آ.خ

   اعلا

3. links for 2007-12-25 « تورک دونیاسی Türk Dünyası دئییر:
   چيلله ۴-ي, ۱۳۸۶ چاغ ۱:۱۹ آ.خ

   […] علامه دهخدا و اثر بایکوت شده فردوسی / سید حیدر بیات این اثر دهخدا تاکنون از سوی شوونیستها اجازه انتشار نیافته است و چه بسا … (tags: Farslaşdırma-Asimilasyon Fars-Irqçılığı Güney-Azərbaycan) […]

4. Urmu » Archive » علامه دهخدا و اثر بایکوت شده فردوسی - سید حیدر بیات دئییر:
   چيلله ۱۰-ي, ۱۳۸۶ چاغ ۵:۲۲ آ.خ

   […] hbayat.azerblo… […]

5. ذ. ایشانچ دئییر:
   گؤلن آی ۲۸-ي, ۱۳۸۷ چاغ ۷:۰۵ گ.ؤ

   دوصد زان نیرزد به یک مشت خاک،
   که آن داستانها دروغ است پاک.

   به استناد این بیت میتوان گفت که در تاریخ نظم ، بسبب کزافه گوییهای فردوسی بازار «شهنامه» سرایی چندان رونقی نداشته است . ازبابت دشواری موضوع نه،از جهت
   دروغ ستاییهای فردوسی هیچ شاعری بعداز فردوسی به سرایش «شهنامه» از خود میل ورغبت نشان ندادند.
   علیشیرنوایی شاعر ومتفکّر بزرگ در یکی از مثنویهای خویش مستقیماً وارد این بحث میشود وچینین مینویسد:

   مین اول مین که، تا تورک بیدایدور،
   بو تیل بیرله تا نظم بنیادیدور.

   فلک کؤرمه دی مین کبی نادری ،
   نظامی کبی نظم ارا قادری .

   نی نظم دیر ایرسم مین دردناک،
   کی، هرحرفی بؤلغای انینگ درّ پاک.

   بو میدانده فردوسی اول گرد ایرور،
   که، گر کیلسه رستم جوابین بیرور.

   رقم قیلدی فرخنده «شهنامه» ی،
   که، سیندی جوابیده هر نامه ی

   دیدی اؤز تیلی بیرله اول کان گنج ،
   که، سی سال بردم به شهنامه رنج .

   به ادامه نوایی بزرگ بدلایل گونه - گون به اثر فردوسی(«شهنامه») کمترین ارزش قایل میشود :

   انی دیرگه بؤلسه قچان رغبتیم ،
   ایرور حق لطفیدین آنچه قوّتیم .

   که، هر نیچه نطق اؤلسه کاهلسرای،
   بتگی مین اؤتیز ییلین اؤتیز آی .

   اگر خاصه معنی گر ایهام ایرور ،
   انینگ کونده یوز بیتی حلوام ایرور.

   علیشیر نوایی اشاراتی هم دارد بدین معنی که فردوسی به فرمایشات سلطان غزنه گوش فراداد و برای کسب سیم وزر دست به شهنامه سرای دست زد ، به جز درد و رنج دگر حاصلی نصیب حال او نشد . نوایی فردوسی را چنین به تصویر می کشد:

   اویی ناتوان کؤنگلی ینگلیغ بوزوق،
   بو اوی ایچره اندوه وغم ایرور آذوق.

   کیشی اؤلسه انداغ که، اؤتدی مقال،
   بو ینگلیغ کیشیگه بو نوع اؤلسه حال.

   نیچوک میل آواره لیغ ایتمه گای ،
   باشین آلیبان بیر طرف کیتمه گای.
   منبع:
   علیشیر نوایی.«غرایب الصغر» ،تاشکینت ۱۹۸۸- ییل.
   ۵۲۹-۵۳۰بیتلر.